چشم انداز جامع جهانی تا سال 2030

چشم انداز جامع جهانی تا سال 2030 « گزارش 2030 – 2021 تهیه شده توسط ،» OECD و FAO ،

مقدمه

ارزیابی جامعی از چشم انداز 10 ساله بازار کالاهای کشاورزی و آبزی ها را در سطح جهانی ارائه میکند که به عنوان مرجعی برای تجزیه و تحلیل سیاست و برنامه ریزیهای آینده به کار میرود.
به نظر میرسد بخش کشاورزی و مواد غذایی، در مقایسه با سایر بخشهای اقتصادی، مقاومت بالایی را در برابر همه گیری جهانی کووید- 19 داشته؛ اما تأثیرات مخرب افت درآمد و تورم در قیمت مواد غذایی مصرفی باعث شده دسترسی به رژیمهای غذایی سالم برای بسیاری از مردم دشوارتر شود.

چشم انداز دسترسی جهانی به غذا:

• براساس پیش بینی ها انتظار میرود پس از رکود اقتصادی اولیه ناشی از شوک کووید- 19 ، بهبود اقتصادی گستردهای از سال 2021 اتفاق بیافتد.
با این حال، از آنجایی که انتظار نمیرود تولید ناخالص داخلی از دست رفته طی همه گیری به طور کامل بهبود یابد، پیش بینی میشود سطح تولید ناخالص داخلی جهانی در سال 2030 کمتر از پیش بینی های انجام شده در پیش از همه گیری برای سال مزبور، باشد. براساس پیش بینی ها، در ادامه روال کسب و کار معمول، دستیابی به اهداف توسعه پایدار برای جهانی بدون گرسنگی تا سال 2030 ، بسیار چالش برانگیز خواهد بود.
• چالشهای ریشه کن کردن گرسنگی در میان کشورها متفاوت هستند. براساس چشم انداز، انتظار میرود متوسط دسترسی جهانی غذا به ازای هر نفر طی 10 سال آینده 4 درصد رشد کند و در سال 2030 به کمی بیشتر از 3025 کیلوکالری در روز برسد.

پیش بینی سرانه مصرف مواد غذایی:

پیش بینی میشود مصرف کنندگان در کشورهای با درآمد متوسط، مصرف مواد غذایی خود را به میزان قابل توجهی افزایش دهند؛ این در حالی است که رژیمهای غذایی در کشورهای کم درآمد تا حد زیادی بدون تغییر باقی میماند. پیش بینی میشود در جنوب صحرای آفریقا، که طی سالهای 2017 تا 2019 ، حدود 224.3 میلیون نفر از مردم این منطقه دچار سوء تغذیه شده بودند، سرانه دسترسی روزانه به کالری آنها، طی دهه آینده تنها 2.5درصد رشد کند و در سال 2030 به 2500 کیلوکالری برسد.

پیش بینی سرانه مصرف پروتئین حیوانی:

انتظار میرود طی دهه آینده، در کشورهای با درآمد بالا، سرانه مصرف پروتئین حیوانی تقریباً ثابت بماند. با توجه به افزایش نگرانیهای بهداشتی و زیست محیطی، انتظار نمیرود که مصرف سرانه گوشت افزایش یابد و پیش بینی میشود مصرف کنندگان به طور فزایندهای گوشت قرمز را با مرغ و محصولات لبنی جایگزین کنند.

انتظار میرود در کشورهای با درآمد متوسط، اولویت برای محصولات دامی و ماهی ها همچنان پابرجا بماند و پیش بینی میشود که سرانه دسترسی به پروتئین حیوانی 11 درصد افزایش یابد و اختلاف مصرف این کشورها با کشورهای با درآمد بالا، 4 درصد کاهش یابد و به 30 گرم مصرف سرانه در روز برسد.

پیش بینی سرانه رژیم های غذایی:

• ترکیب رژیمهای غذایی بر سطح سلامت جهانی تاثیرگذار است. انتظار میرود که چربیها و مواد غذایی اصلی حدود 60 درصد از افزایش کالری مصرفی طی دهه آینده را تشکیل دهند و 63 درصد از کالری مصرفی روزانه را تا سال 2030 تأمین کنند؛ این در حالی است که میوه ها و سبزیجات فقط 7 درصد کالری روزانه را تأمین میکنند.

برای تحقق توصیه سازمان بهداشت جهانی ( WHO ) و رسیدن به هدف مصرف خالص 400 گرم میوه و سبزیجات به ازای هر نفر در روز، به تلاشهای بیشتری نیاز است. این امر شامل تلاش برای کاهش اتلاف غذا و ضایعات که به ویژه برای محصولات فاسدشدنی بسیار بالا است، هم میشود.

چشم انداز تولید خوراک دام

• پیش بینی میشود رشد پایین تولید دام همراه با بهبود کارایی تغذیه حیوانات در کشورهای با درآمد بالا و برخی از اقتصادهای در حال ظهور منجر به رشد کندتر تقاضای خوراک دام و طیور نسبت به دهه گذشته شود. در مقابل، چندین کشور با درآمد کم و متوسط، طی دهه آینده، رشد گسترده تقاضای خوراک دام و طیور را تجربه خواهند کرد، زیرا بخش تولید دام و طیور آنها گسترش مییابد.

توسعه تولید دام و طیور در چین، به عنوان بزرگترین مصرف کننده خوراک دام و طیور در جهان، برای توسعه بازارهای جهانی خوراک حیوانات حائز اهمیت است.

به دنبال شیوع بیماری تب خوکی آفریقا، چین در سال 2020 شروع به بازسازی گله خوک های این کشور کرد که تصور میشود تأثیر کوچکی بر میانگین مصرف خوراک در هر واحد محصول دامی داشته است

چشم انداز تولید محصولات کشاورزی و زراعی

• سرمایه گذاری بخش عمومی و خصوصی در افزایش بهره وری، نقش مهمی دارد.

پیش بینی میشود طی دهه آینده، تولید محصولات کشاورزی جهان سالانه 1.4 درصد افزایش یابد که رشد مزبور عمدتاً از محل افزایش تولید در اقتصادهای نوظهور و کشورهای کم درآمد تامین خواهد شد.

دسترسی گسترده به مواد اولیه و همچنین سرمایه گذاریهای افزایش دهنده بهره وری در فنآوری، زیرساختها و آموزشهای کشاورزی محرکهای مهم توسعه کشاورزی محسوب میشوند.

اولویت بندی بخش کشاورزی و هدفمند کردن صحیح هزینه های عمومی و خصوصی، برای بهبود بهره وری کشاورزی، به ویژه برای کشورهایی که منابع عمومی محدود و وابستگی اقتصادی زیادی به بخش کشاورزی دارند، مهم هستند.
• سرمایه گذاری در بهبود عملکرد و بهبود مدیریت مزرعه، موجب رشد تولید محصولات جهانی میشود.

با فرض تداوم انتقال به سمت سیستمهای تولیدی مبتنی بر افزایش بازدهی طی دهه آینده، 87 درصد رشد تولید محصولات زراعی جهانی پیش بینی شده از طریق بهبود راندمان، 7 درصد از محل افزایش شدت استفاده از نهاده در تولید محصول و تنها 6 درصد از افزایش سطح زیرکشت حاصل میشود.

پیش بینی تولید منطقه ایی:

انتظار میرود شکاف عملکرد تولید منطقه ای طی دهه آینده کاهش یابد، زیرا پیش بینی میشود از طریق سازگاری بهتر بذرها و بهبود مدیریت محصولات، راندمان در هکتار محصولات زراعی اصلی در هند و جنوب صحرای آفریقا افزایش یابد.

چشم انداز تولید محصولات دامی و آبزیان

• مشابه روند تولید محصولات زراعی، سهم بزرگی از 14 درصد رشد پیش بینی شده در تولیدات دامی و ماهیها از بهبود بهره وری حاصل خواهد شد.

با این حال، انتظار میرود بزرگ شدن گله ها به طور قابل توجهی به رشد تولید دام در اقتصادهای نوظهور و کشورهای کم درآمد کمک کند. بهبود بهره وری در بخش دام عمدتاً از طریق به کارگیری روشهای تغذیه متمرکزتر، بهبود ژنتیک و روشهای بهتر مدیریت گله حاصل خواهد شد.

پیش بینی سرانه آبزی پروری و شیلات:

پیش بینی میشود در سال 2027 آبزی پروری از تولید شیلات سبقت بگیرد و این روش سهم 52 درصد از کل تولید ماهی تا سال 2030  را تشکیل دهد.

چشم انداز تجارت محصولات کشاورزی

• تجارت به ویژه برای کشورهای مواجه با محدودیت منابع که وابستگی زیادی به واردات کالاهای اساسی و با ارزش غذایی دارند، از اهمیت ویژهای برخوردار است.

در سطح جهانی، انتظار میرود سهم کالری وارداتی از کل مصرف در حدود 20 درصد تثبیت شود، اگرچه تفاوتهای بین منطقه ای هم وجود دارد.

به عنوان مثال، پیش بینی میشود سهم کالری وارداتی از کل مصرف در منطقه خاور نزدیک و آفریقای شمالی به 64 درصد برسد. در عین حال صادرات به نوبه خود در توسعه تولید محصولات کشاورزی در بسیاری از کشورها و مناطق نقش مهمی دارد.

پیش بینی میشود تا سال 2030 ، حدود 34 درصد از محصولات کشاورزی در آمریکای لاتین و کارائیب صادر شود.

با توجه به افزایش عدم تعادل منطقهای، استفاده از سیاستهای محدودکننده تجارت (به عنوان مثال محدودیتهای صادرات و واردات)  میتواند اثرات مخربی بر امنیت غذایی و تغذیه جهانی و معیشت کشاورزان داشته باشد.

چشم انداز قیمت محصولات کشاورزی

• قیمتهای بین المللی اکثر کالاهای اساسی در نیمه دوم سال 2020 افزایش یافت که به دلیل تقاضای قوی چین و محدودیت در رشد تولید جهانی بود.

در نتیجه تحولات مزبور، انتظار میرود در نیمه نخست بازه زمانی چشم انداز، تعدیلی در قیمتها صورت گیرد. متعاقب آن، پیش بینی میشود که عوامل اصلی بازار بازار منجر به کاهش اندکی در قیمت حقیقی اقلام شود که ناشی از بهبود بهره وری و کند شدن رشد تقاضا است.

کاهش قیمتهای حقیقی میتواند درآمد کشاورزان، به ویژه مالکان خرد و خانواده هایی که نمیتوانند با بهبود بهره وری، هزینه های خود را به اندازه کافی کاهش دهند، را تحت فشار قرار دهد.

طی دهه آینده، تنوع آب و هوایی، آفات و بیماریهای حیوانات و گیاهان، تغییر قیمت نهاده ها، تحولات اقتصادی کلان و سایر عدم قطعیت ها باعث تغییر در قیمتهای موردانتظار خواهند شد.

چشم انداز توسعه بخش بیو سوخت (سوختهای زیستی)

• در گزارش چشم انداز پیش بینی شده که بخش سوختهای زیستی با سرعت بسیار کندتری نسبت به دو دهه گذشته رشد خواهد کرد. انتظار میرود که در تولید سوختهای زیستی از کالاهای اساسی کشاورزی (به غیر از نیشکر) بیشتری استفاده شود.

در اتحادیه اروپا و ایالات متحده آمریکا، سیاستها به طور فزایندهای از گذار به سمت وسایل نقلیه الکتریکی حمایت میکنند و استفاده از مواد زائد و باقیمانده کشاورزی را به عنوان مواد اولیه تولید سوختهای زیستی ترجیح میدهند.

با این وجود، تولیدکنندگان اصلی نیشکر و روغن خام(  به عنوان مثال برزیل، هند و اندونزی)  به تولید بیوسوخت ادامه میدهند که با افزایش استفاده از سوختهای زیستی در حمل و نقل، اهداف زیست محیطی و تلاش برای تقویت بخش کشاورزی داخلی به طور خود به خود انجام میشود.

تاثیر تولید گازهای گلخانهای ناشی از تولیدات بخش کشاورزی بر تغییرات اقلیمی

• پیش بینی میشود طی دهه آینده، شدت کربن تولید محصولات کشاورزی کاهش یابد، زیرا انتظار میرود انتشار مستقیم گازهای گلخانهای کشاورزی با سرعت کمتری نسبت به تولیدات کشاورزی رشد کند.

با این وجود پیش بینی میشود انتشار جهانی گازهای گلخانهای ناشی از بخش کشاورزی، طی 10 سال آینده، 4 درصد افزایش داشته باشد که بخش دامپروری بیش از 80 درصد افزایش این بخش را به خود اختصاص خواهد داد.

بنابراین، همانطور که در توافقنامه پاریس تعیین شده، برای کاهش جهانی انتشار گازهای گلخانهای، تلاش بیشتری در حوزه تدوین و تنظیم و اجرای سیاستهای بخش کشاورزی مورد نیاز خواهد بود.
این امر شامل اجرای فرآیندهای تولید هوشمند اقلیمی در مقیاس وسیع برای کاهش انتشار گازهای گلخانه ای ، به ویژه در بخش دامپروری نیز میشود.

چشم انداز تولید

• پیش بینی میشود طی دهه آینده تولید محصولات کشاورزی جهانی، به طور متوسط، سالانه 1.4 درصد افزایش یابد که نسبت به رشد تولید دهه گذشته (1.7 درصد سالانه) کمتر خواهد بود.

این پیش بینی ها با این فرض صورت گرفته که اقدامات مربوط به فاصله اجتماعی برای مهار همه گیری کووید- 19 در سال 2021 به پایان خواهد رسید.

همچنین به طور ویژه، فرض بر این است که کشورها محدودیتهای جابه جایی و سفر را طولانی تر نخواهند کرد؛ زیرا این محدودیتها دسترسی به نیروی کار موردنیاز در بخش کشاورزی را کمتر کرده و در نهایت منجر به افزایش هزینه های تولید در برخی کشورها یا اجرای پروتکلهای سختگیرانه بهداشتی شده که تأثیر منفی شدیدی بر کلیه فعالیتهای کشاورزی داشته است.
• انتظار میرود که رشد تولید محصولات کشاورزی عمدتاً در اقتصادهای نوظهور و کشورهای کم درآمد رخ دهد و از طریق سرمایه گذاریهای افزایش دهنده بهره وری در زیرساختهای کشاورزی و تحقیق و توسعه، دسترسی گسترده تر به نهاده های کشاورزی و بهبود مهارتهای مدیریتی در این مناطق صورت گیرد.

عامل اصلی دیگر رشد تولید، سرمایه گذاریها برای تجهیز منابع تولید (به عنوان مثال زمین و آبیاری) خواهد بود.

از سوی دیگر، انتظار میرود رشد تولید در آمریکای شمالی و اروپای غربی در منطقه اروپا و آسیای میانه کندتر باشد، که بیشتر به دلیل محدودیتهای اعمال شده ناشی از سیاستهای زیست محیطی است.

چشم انداز تولید برنج:

براساس آمارها، انتظار میرود تولید برنج در سال 2030 نسبت به متوسط سالهای 2018 تا 2020 حدود 11 درصد بیشتر شود و این افزایش تنها مربوط به کشورهای در حال توسعه است که عمده تولید برنج در جهان به آنها اختصاص دارد. همچنین پیشبینی میشود تولید گندم در جهان با رشد 11.5 درصدی همراه باشد که حدود 5.2 واحد درصد آن مربوط به کشورهای در حال توسعه و 6.2 واحد درصد آن نیز به مربوط به کشورهای توسعه یافته خواهد بود.

چشم انداز تولید ذرت:

• براساس پیش بینی ها، تولید ذرت نیز طی این مدت رشد حدود 14 درصدی را تجربه خواهد کرد که حدود 5 واحد درصد از این رشد مربوط به کشورهای توسعه یافته و 9 واحد درصد دیگر آن نیز به کشورهای در حال توسعه اختصاص دارد. در عین حال، انتظار میرود روغنهای گیاهی، طی این مدت، رشد 16 درصدی را تجربه کنند که عمده این رشد تولید از سمت کشورهای در حال توسعه خواهد بود.

چشم انداز تولید شکر:

تولید شکر نیز طبق پیش بینی ها، 15.6 درصد رشد خواهد کرد که عمدتاً ناشی از رشد تولید در کشورهای در حال توسعه خواهد بود.

چشم انداز تولید پنیر و کره:

• طبق پیش بینی ها، تولید پنیر و کره طی این مدت به ترتیب رشدهای 15 درصد و 23 درصد را تجربه خواهد کرد. انتظار میرود عمده رشد تولید پنیر مربوط به کشورهای توسعه یافته و عمده رشد تولید کره مربوط به کشورهای در حال توسعه باشد.

چشم انداز کشاورزی تا سال 2030
چشم انداز جامع جهانی تا سال 2030
چشم انداز الگوی مصرف

• تقاضای آینده برای مواد غذایی مستقیماً تحت تأثیر جمعیت و تغییرات جمعیتی، رشد و توزیع درآمد و قیمت مواد غذایی است.

در گزارش چشم انداز فرض شده است که تقاضای مواد غذایی علاوه بر این موارد با تغییرات اجتماعی-فرهنگی و تغییرات سبک زندگی در الگوی مصرف، از جمله ادامه شهرنشینی و افزایش مشارکت زنان در نیروی کار و همچنین افزایش آگاهی مصرف کنندگان در مورد مسائل بهداشتی و پایداری همراه است.

این عوامل اندازه جمعیت مصرف کننده، ترکیب سبد غذایی مورد نظر و توانایی آنها در خرید را تعیین خواهد کرد.
• تقاضا برای مصارف غیرغذایی کالاهای کشاورزی نیز توسط تعدادی از عوامل خاص شکل میگیرد.

تقاضای خوراک دام 2 عامل اصلی دارد:

اول، تقاضای کلی برای محصولات دامی، که سطح تولید بخشهای دام و آبزیپروری را تعیین میکند.

دوم، ساختار و کارایی سیستمهای تولیدی، که مقدار خوراک مورد نیاز برای تولید یک خروجی معین از محصولات دام و آبزی پروری را تعیین میکند.

• کاربردهای صنعتی کالاهای کشاورزی (بیشتر برای تولید بیو سوخت و به عنوان مواد اولیه در صنایع شیمیایی)  با توجه به شرایط عمومی اقتصادی، سیاستهای نظارتی و تغییرات تکنولوژیکی شکل میگیرد.

به عنوان مثال، تقاضای بیو سوخت نسبت به تغییر سیاستها و همچنین تقاضای کلی سوخت حمل و نقل بسیار حساس است که به نوبه خود به قیمت نفت خام بستگی دارد.
• با این وجود، درآمد سرانه پیش بینی شده در گزارش چشم انداز کشاورزی 30 – 2021 ، نسبت به پیش بینی های انجام شده پیش از بحران کووید- 19 ، کمتر است.
پیش بینی میشود این امر بر روی تقاضا در خانوارهای کمدرآمد تأثیر بگذارد و تأثیراتی در مصرف غذا و ترکیب رژیمهای غذایی طی دهه آینده داشته باشد.

همچنین همه گیری باعث تغییر گرایش از سمت خدمات غذایی و رستورانها به غذا خوردن در خانه شده است. فرض بر این است که با بهبود اقتصادی و برداشته شدن اقدامات کنترلی، این تغییر رفتاری به رویه قبلی خود برگردد.

اگرچه فروض گزارش چشم انداز حاکی از بهبود اقتصادی گسترده از سال 2021 است، اما سرعت واقعی بهبود تا حد زیادی به موفقیت اقدامات کنترل ملی همه گیری (به عنوان مثال کمپین های واکسیناسیون) و سیاستهای حمایت از بهبود مشاغل و تقاضای مصرف کننده بستگی دارد.

چشم انداز
چشم انداز مصرف محصولات کشاورزی جهان

• براساس پیش بینی های انجام شده، انتظار میرود در سال 2030 مصرف گندم در جهان، 11.5 درصد رشد داشته باشد که حدود 0.8 واحد درصد آن مربوط به کشورهای توسعه یافته و 10.8 درصد آن مربوط به کشورهای در حال توسعه خواهد بود.

در عین حال، رشد پیش بینی شده برای مصرف برنج نیز 12 درصد است که عمده آن ناشی از رشد تولید این محصول در کشورهای در حال توسعه است.
• پیش بینی میشود مصرف شکر طی این مدت حدود 16 درصد رشد کند که 15.6 واحد درصد آن مربوط به رشد مصرف کشورهای در حال توسعه خواهد بود. در میان گوشتها، انتظار میرود طی دهه آینده، مصرف گوشت گاو و گوساله رشد 6 درصدی، گوشت گوسفند رشد 16 درصدی و گوشت مرغ رشد 18 درصدی را تجربه کند. عمده رشد مصرف این محصولات از سوی کشورهای در حال توسعه خواهد بود.

• همچنین براساس پیش بینی ها، سرانه مصرف گوشت در جهان نیز با رشد 2.3 درصدی همراه خواهد بود. این رشد برای کشورهای توسعه یافته 2.7 درصد و برای کشورهای در حال توسعه 5.2 درصد پیش بینی میشود.
• طبق انتظارات، مصرف کره و پنیر به ترتیب رشدهای 23 درصد و 15 درصد را تجربه خواهد کرد. عمده رشد مصرف کره در کشورهای در حال توسعه و عمده رشد مصرف پنیر مربوط به کشورهای توسعه یافته است.

چشم انداز مصرف محصولات کشاورزی

مقالات آموزش تازه های تکنولوژیوبلاگ

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

تماس با ما

با بیش از 37 سال سابقه درخشان در خدمت کشاورزان و دامداران محترم

تعاونی کشاورزی گاوداران اصفهان

پیام کوتاه: 9810003132673042

پست الكترونيكي:    info@ damdaranesf.com

کانال واتس آپ :  تعاونی گاوداران اصفهان

کانال آپارات: damdaranesf

اینستاگرام :damdaranesf

کدپستی دفتر مرکزی: 8158833117

کدپستی انبار: 8159355685

تعاونی کشاورزی گاوداران اصفهان






    ارائه خدمات

    جهت دریافت مشاوره رایگان در زمینه های بازرگانی ، ارائه خدمات پس از فروش، تامین نهاده ها و خوراک آماده دام و کلیه تجهیزات مورد نیاز در دامداری و همچنین رایزنی علمی ، آموزشی ، فنی و بالانس جیره و همچنین خدمات جمع آوری و آزمایشگاه و انجام آنالیز شیر لطفا با کارشناسان ما در تماس باشید . 37سال تجربه در صنعت دامپروری ، پشتوانه ما است. عزم راسخ ما در ارائه تازه های تکنولوژی نوین صنعت کشاورزی و دامپروری به اعضاء محترم شرکت تعاونی کشاورزی گاوداران اصفهان است.

    نقش حمایتی تعاونی ها در صنعت کشاورزی و دامپروری در ایران

    در حال حاضر بین 0/99 تا 1/2 درصد از تولیدات محصولات دامی جهان به کشور ایران اختصاص دارد. ایران با داشتن حدود 130 میلیون واحد دامی تجربه گرانقیمتی در صنعت دامپروری دارد بطوریکه تولیدات دامی کشور به حدود 10 میلیون تن رسیده است. تعاونی ها از عمده ترین نهادهای اقتصادی ، اجتماعی هستند که دارای توانایی های ویژه ای برای توسعه یک کشور را دارا می باشند. تشکیل شرکتهای تعاونی و حضور دامدان در فعالیتهای اقتصادی از طریق تعاونی ها با توجه به نقشهای چندگانه ای که تعاونی ها ایفا می کنند میتواند مناسبترین شیوه جلب مشارکت دامدان و رسیدن به توسعه پایدار باشد.

    مدیریت

    مدیر مالی

    داخلی 2

    حسابداری

    بازرگانی

    واحد فنی

    ارسال فکس

    داخلی 7

    کارپرداز